baby

Το μαλλί της έχει το χρώμα αλλά και το χτένισμα μπανάνα. Περίπου μπανάνα δηλαδή, γιατί δεν είναι όλα τα μαλλιά μαζί, αλλά τούφες-τούφες γυρισμένες προς τα μέσα, ισιωμένες προσεκτικά και περασμένες από μεγάλη βούρτσα. Σίγουρα τα ‘χει φτιάξει μόνη της.

Φοράει γυαλιά με λαδί κοκκάλινο σκελετό και ντεγκραντέ πράσινους φακούς σε σχήμα στρογγυλεμένου εξαγώνου. Το πρόσωπό της έχει ξεφουσκώσει σαν να την έχουν συνδέσει από το στόμα ανάποδα σε τρόμπα. Το μέτωπο στρογγυλεμένο, το πηγούνι τριγωνικό και μάγουλα δεν έχει. Φοράει έντονο κοραλλί κραγιόν. Γελάει στη διπλανή της και ακόμη και τα πλαϊνά τριγωνικά δοντάκα της κατά τα άλλα ίσιας και λευκής οδοντοστοιχίας μοιάζουν να έχουν παρασυρθεί απ’ τη ροή του αέρα και δείχνουν προς τα μέσα.

Το φόρεμά της είναι μιλκ σέικ μπανάνα. Απαλό κίτρινο με απλικέ λευκά λουλουδάκια, σε ύφασμα από μωρουδίστικο κουβερτάκι – βαμβακερό, απαλό, κρουστό. Έχει ένα τεράστιο λευκό γιακά, φουσκωτά μανικάκια (απ’ όπου βγαίνουν λεπτά χεράκια στολισμένα με λεπτό μεταλλικό ρολόι με μπρασελέ), στενή μέση, φουσκωτή φούστα (απ’ όπου βγαίνουν γάμπες τυλιγμένες σε διάφανο καλσόν που καταλήγουν σε άσπρα φαρμακευτικά πέδιλα με τακούνι).

Μοιάζει με τις ηλικιωμένες που εμφανίζονται σε εφιάλτες στις ταινίες του Ντέιβιντ Λιντς και γελούν απειλητικά με το κεφάλι σε τρία τέταρτα, στη μισή ταχύτητα του φιλμ.

Αλλά κρατάει ένα μπουκέτο λουλούδια τυλιγμένα σε πράσινο χαρτί γκοφρέ και μια γυαλιστερή χάρτινη τσάντα με τεράστια τριαντάφυλλα – πάει να πει επίσκεψη. Και στην επόμενη στάση παίρνει τον άντρα της, τον ντυμένο με γκρι παντελόνι και πόλο μπλουζάκι κι αυτό σε απόχρωση μπανάνας, και κατεβαίνουν.Τους βλέπω να απομακρύνονται αργά-αργά μέσα στον ήλιο, αυτόν με το μπαστούνι του, αυτή με το μωρουδιακό της φόρεμα.