[και βέβαια ήρθε η στιγμή που το ευφυέστατο tag "Είμαι βαθιά προβληματικό άτομο" του popoculture ταιριάζει γάντι]
“Θα πάρεις και τα παιχνίδια σου από δω, σε παρακαλώ;” είπα στο Φ. τη μέρα που συμμαζεύαμε το εργαστήριο για να βάλουμε τις καινούριες παραγγελίες, και του ‘δωσα τη σακούλα με τα lego που είχε συναρμολογήσει σχεδιάζοντας το κύκλωμα προσαρμογής.
Οι νέες παραγγελίες, βέβαια, εξαρτήματα για συναρμολόγηση και στήριξη οπτικών συσκευών, μοιάζουν με πανάκριβα lego για ενηλίκους, lego by Tom Ford ας πούμε: μικρά, μαύρα, από συμπαγές υλικό, με περιοδικά τοποθετημένες τρύπες.
Διασχίζοντας την αίθουσα εκδηλώσεων προς το σπίτι πέτυχα ημερίδα οργάνων μέτρησης για τοπογράφους. Πίναν οι πενηντάρηδες-εξηντάρηδες τα λευκά κρασιά τους, και η διακόσμηση στα τραπέζια ήταν μοντέλα γερανών.
Έχω την υποψία ότι ζούμε σε κάποια εντελώς παράλληλη διάσταση με τον ενήλικο κόσμο.
Lego Hirst, by mad paul on flickr
Καλαααααα!
τελειο λεγκο βερσιον!!!
Το οριτζιναλ του Hirst που ειναι ΑΚΡΩΣ εντυπωσιακο το χαζευα στο Μetropolitan στη ΝΥ πριν απο 4-5 βδομαδες… Θυμαμαι να σημειωνω (geeky!) στο μπλοκακι μου τον απιθανο τιτλο:
‘The physical impossibility of death in the mind of someone living…’
holy crap…
hey, by the way, δεν εχεις ημεηλ στο μπλογκ? ηθελα να σου στειλω φοτο αδελφοποιησης ζυριχης σαν φρανσισκο :) αλλα δεν βρηκα @ σηματακι…
Damien Hirst είναι ο χαρχαρίας?
Εμ βέβαια, τέτοια ηλίθια σχόλια αφήνει όποια το παίζει έξυπνη και δεν κοιτάζει τα tags και τα προηγούμενα σχόλια-συγγνώμη identitycafe κ butterfly.
Δεν πειράζει, ας ζει και κανείς σε μια παράλληλη διάσταση με τον ενήλικο κόσμο… :)
identitycafe, και σκέψου ότι δεν έψαχνα για κάτι τέτοιο στο flickr απαραίτητα, αλλά μου φάνηκε ταιριαστό κατά μία έννοια. Για Hirst δεν ξέρω, είμαι απόλυτα σίγουρη ότι θα είναι εντυπωσιακό να το βλέπεις από κοντά, από την άλλη (ίσως κι επειδή μόνο σε φωτό έχω δει έργα του), μου φαίνεται πως έχει κάτι λίγο στομφώδες; Επιφυλάσσομαι. :) Έχεις δίκιο, mail δεν έχω βάλει, μπορείς να στείλεις στο songsfortravels@gmail.com -είμαι πολύ περίεργη να δω τι είναι!
Μαριλένα, χαχα, καλέ τι λες; Άκου συγνώμη! :) Πάντως καρχαρίας, χαρχαρίας, καλχαρίας, καλχαλίας, χαλχαλίας, αυτό το ζώο τραβάει τα πολλά ονόματα όσο κι ο κροκόδειλος-κορκόδειλος-χορχόδειλος!
Athanasia, δεν πειράζει indeed. Το καλύτερο είναι που ο ενήλικος κόσμος δεν το ξέρει. Εδώ που τα λέμε καλύτερα, καθώς δεν ξέρω ποιος είναι ο χαρχαρίας και ποιο ειν’ το’ λέγκο.
Και last but not least, εσύ, λέγω, ξέρεις ποιος είσαι, που έσβησες το σχόλιό σου, Technik όχι όπως η σειρά των λέγκο, όπως η τεχνολογία. Θα ‘ρθει κι εσένα να σε φάει ο χαρχαρίας τώρα κι αυτές οι απορίες θα λυθούν άπαξ και διά παντός! :)