back

Σαφέστατα επανέρχομαι.

Σήμερα εξοργίστηκα μ’ έναν από τους συνήθεις υπόπτους, ο οποίος αφού χρησιμοποίησε όλη μου τη διπλωματική για να γράψει paper σ’ ένα σημαντικό συνέδριο (κάτι που μου ανακοίνωσε την παραμονή της προθεσμίας του abstract) και με έβαλε τρίτη (!) συγγραφέα, μου έστειλε σήμερα το paper προς υποβολή, στο οποίο με έχει μετακινήσει στην τέταρτη θέση (μετά τον άμεσο supervisor του, τον οποίο γλείφει), κάτι το οποίο “ξέχασε” να μου ανακοινώσει. Όλα αυτά ενώ έχω κάνει όλη τη δουλειά, καθώς το paper δεν περιέχει τί-πο-τε που δεν περιείχε η διπλωματική μου. Μέχρι χθες είχα αποφασίσει να αφήσω το θέμα γιατί όλα αυτά λίγο με αφορούν, άλλωστε δε δουλεύω πια εκεί, αλλά υπάρχει μαλάκας και μαλάκας – υπάρχει ένας βαθμός non-fair play που είμαι διατεθειμένη να ανεχτώ, αλλά να μην τραβάμε και το σκοινί, μεγάλε.

Το ευχάριστο, όμως, είναι ότι αφού έβρισα λίγο μπροστά στον υπολογιστή μου και του έστειλα ένα διερευνητικό mail, έφυγα να πάρω δώρο στην Ε., και έκατσα να με βάψει η αισθητικός . Μου κόστισε κάτι παραπάνω η τσαντούλα με την οποία απεχώρησα (ομορφότερη, ελπίζω) απ’ το πολυκατάστημα, αλλά εκτός απ’ το fair play υπάρχει και όριο στο πόσες ώρες από τη μέρα μου θα μου χαλάσει ο ηλίθιος.