water, water everywhere but not a drop to drink.
[There are very many things
I would like to say to you,
but i've lost my way
and I've lost my words.
There are very many places
I would like to go
but I can't find the key
to open my door.]
Kings of Convenience, The Weight of my Words
Διάφανη μουσική.
Παράθυρο στ’ αριστερά μου, γρασίδι.
Παράθυρα στα τρένα.
Κάτι διάφανο. Κάτι γεμάτο. Κάτι που να έχει νόημα.
Ένα μεσημέρι που τα χέρια μου τρέμουν.
(ποια είμαι;)
K.O.C. !
το τέλειο σάουντρακ μιας καθημερινής μέρας…
Αυτή που ήσουν πάντα…η σούμα γίνεται στο τέλος…για την ώρα, stop chasing shadows, just enjoy the ride.
enjoy the ride
Πραγματικά! (τώρα που το είπατε, θυμήθηκα τι μου θυμίζουν τα εξώφυλλά τους – κάποιες τέτοιες μέρες). Είδατε; Θα ξεκινήσω από το σάουντρακ και θα φτιάξω μια “κανονική μέρα”.
Θα μιλάμε με στίχους τώρα; άμα δε βάζουμε και τα λινκ θα είναι και πιο ενδιαφέρον. (αν και πρέπει να σου πω ότι το είχα βρει και χωρίς το γιουτιούμπ :Ρ ). Αλλά ναι, έχεις δίκιο, όπως (σχεδόν) πάντα.
πολύ ωραία φώτο
Πολύ μου αρέσει το ποίημα από το οποίο προέρχεται ο στίχος, -κι όλο αυτό το αλαμπουρνέζικο το έγραψα γιατί δεν ξέρω πώς έχει μεταφραστεί στα ελληνικά the rime of the ancient mariner.
Επίσης χάρηκα που είδα καινούριο ποστ :-).
Ευχαριστώ πολύ, dinosma.
Μαριλένα, κι εμένα μου αρέσει. Είχε μείνει από κάποτε (νομίζω έφηβη) στο μυαλό μου, και τον θυμόμουν συνεχώς τελευταία. Δεν είναι μέσα στο τραγούδι των Kings of Convenience, οι οποίοι πάντως έχουν πολύ ωραίους στίχους. Ευχαριστώ!:)