Ο Ρούντι βρίσκεται εσχάτως και στο δικό μου σπίτι – προφανώς. Στην είσοδο.
Σήμερα έφυγα απ’τη δουλειά με μια πελώωωρια λαχτάρα για σπιτικά κουλουράκια – και χωρίς λεφτά, για την ακρίβεια με δέκα φράγκα δανεικά απ’το συνάδελφο. Μέτρησα και ξαναμέτρησα τα λεφτά μου, ζάχαρη, φόρμες αστεράκια, δύο και είκοσι πέντε ρέστα, χμ, ίσως ένα ψωμάκι στο δρόμο; Σύντομα αποδείχθηκε ότι στην Ελβετία με δύο και είκοσι πέντε δεν μπορείς να αγοράσεις τίποτα. Μάλιστα.
Ακολούθησαν σαμπλέ, μπισκότα με σοκολάτα, και τεστ διακόσμησης τρένων για δώρο.
Υπερβολικοί πειραματισμοί με χρώμα ζαχαροπλαστικής (Man beachte dabei den glitzernden Nagellack).
τι ωραία μπισκοτάκια!!! εγώ θα πάρω τέτοιο δώρο;
φιλάκια κοριτσάκι και όχι με 2.25 παίρνεις κάτι, μικρό αλλά κάτι :)
α!
μα τι ωραία!
ποτέ δεν έχω φτιαξει κατι με χρωμα ζαχαροπλαστικής – είναι εύκολο;
(είδες; μόλις πατήσει την οπλή του στο χαλάκι της πόρτας μας αυτός, φέρνει γούρι)
Hihi, gg, hsoun kalo koritsi fetos? An nai, tha sta ferei o rudi! ;) (nai, dikio, mikro alla pairneis-oxi pswmaki apo fourno omws, gmt!)
holly, einai icing me zaharh axnh kai nero, kai ligo xrwma zaxaroplastikhs. to glaso krataei, melethsa, ayrio tha antikatasthsw to nero me xymo lemoni kai tha anaferw ta apotelesmata.;) To xrwma thelei prosoxh, mia-dyo stagones bafoun poly.