My dear C.,
I have been thinking about you. Today it was raining. I went to the Korean shop off the Bahnhofstrasse. I bought yuzu tea! I ordered and sat at the counter. Two Korean babies were running around. I looked at the quiet bar. Inside there, I felt like in Japan. Comfortable, unknown, calm.
A kiss,
Like this:
One blogger likes this post.
αλήθεια έτσι αισθάνθηκες στην Ιαπωνία;
(αγαπάω πολύ τη λογοτεχνία τους αλλά φανταζόμουν πως η χώρα πια δεν θα αποπνέει αυτή την ατμόσφαιρα..)
όταν καταφέρω να έρθω θα πάμε;
Μy dear B
never been to Japan.
Still can feel comfortable, unknown,calm even at home. Especially when I’m not there.
x
Ναι – ήταν όμως και το να είσαι ξένος, σ’ένα τόσο διαφορετικό τόπο, να περνάς τη μέρα σου μόνος, με ανοιχτά τα μάτια, και το βράδυ να συναντάς μία καλή σου φίλη.:) Είναι, πάντως, πολύ όμορφη χώρα, αν και δύσκολη αν ζεις εκεί μόνιμα. Θυμάμαι κρατούσα σημειώσεις που ποτέ δεν δημοσίευσα όταν ταξίδευα – ακόμη θυμάμαι τον γείτονα που εξασκούνταν στο γκολφ στο δρόμο μπροστά απ’ το σπίτι του στις έντεκα τη νύχτα.
Gg, θα πάμε σ’ένα πολύ ωραίο και πολύ γιαπωνέζικο εστιατόριο!
ΚΚΜοίρη, το ξέρω. Με συγκινήσατε.
[...] στην μαντάμ μπάτερφλαϊ , χωρίς την φυσική -και ηθική- αυτουργία της οποίας δεν [...]