Φως

Αφού έχω κοιμηθεί, αφού έχω δει φίλους, πριν επεξεργαστώ τις φωτογραφίες μου:
Μια κουνημένη φωτό φθινοπωρινού παραδείσου.
να μάθω: composition, την κάμερά μου
να αγοράσω: μία dSLR
Το πάρκο, ευτυχώς, θα είναι πάντα εκεί.

Read Full Post »

Λονδίνο

[Λονδίνο, Σεπτέμβριος 2009]
Παίρνει το ποδήλατο που έχει αφήσει έξω απ’την πόρτα του γραφείου του, πάνω στη μοκέτα. “Κοίτα, Τ., εμείς πεινάμε.” “Πεινάτε; Χμμμ, πρέπει να δούμε πώς θα το κάνουμε, γιατί ο S. θέλει να πηγαίνει μόνο σε μία παμπ. Θα προσπαθήσω να τον πείσω, αλλιώς, αν αντέχετε, πάμε για μια μπύρα εκεί και μετά [...]

Read Full Post »

Τα λουλούδια/τα κιμονό/η ποίηση

Το 1950, ένας μοναχός έβαλε φωτιά στο Kinkaku-ji.Η C. μου είπε πως ήταν γιατί δεν άντεξε την ομορφιά του. Δεν ξέρω αν ειν’αλήθεια, όμως μπορώ να το πιστέψω. Είχα συχνά στην Ιαπωνία την αίσθηση πως είναι όλα τόσο όμορφα, που δεν μπορώ να το αντέξω. Ήταν όταν έβλεπα τους κήπους, τα ρούχα και το φαγητό [...]

Read Full Post »

παρισάκι

Το εισιτήριό μου είναι ήδη στη βιβλιοθήκη. Τρεις μέρες πριν το τέλος της φετινής χρονιάς, θα είμαι στο τρένο για το Παρίσι, όπου θα συναντήσω κάποιους απ’ τους καλύτερούς μου φίλους. Φαντάζομαι βόλτες, μουσεία (επιτέλους άραγε το Orsay;), ψώνια, κρουασάν, συναυλίες, σκούφους και γάντια, προετοιμασία μους με την γλυκύτατη C. μιλώντας για μουσική, βιβλία και [...]

Read Full Post »

let sleeping dogs lie

“For a moment she rediscovered the purpose of her life. She was here on earth to grasp the meaning of its wild enchantment, and to call each thing by its right name.” “By its right name.”
Boris Pasternak, η φράση όπως εμφανίζεται στο φιλμ Into the Wild
Paradise. Little paradise. That was its name. Little paradise, hidden [...]

Read Full Post »

a sunday smile

Θυμάμαι τα πάντα απ’ αυτή την Κυριακή στο Neuchâtel. Πώς θα μπορούσα να ξεχάσω μια από τις πιο όμορφες μέρες της ζωής μου;

[ναι, το ξέρω, το έχω παρακάνει με τη μουσική. το μυαλό μου είναι γεμάτο λέξεις, που θέλω να τις αδειάσω μονομιάς σ' ένα άσπρο φόντο, κι όμως δεν [...]

Read Full Post »

Λωζάννη

Μέσα στο τρένο, επιγραφή κάπως σαν
Das kindliche, heillose Gefühl wegzufahren, um nie wieder zurückzukehren.
Είναι παιδικό που συμπαθώ ή αντιπαθώ ανθρώπους επειδή μου θυμίζουν άλλους ανθρώπους. Αυτός ο καθηγητής έχει κάτι που με ενοχλεί απροσδιόριστα, αν και φαίνεται πολύ καλός στη δουλειά του. Είναι τα παπούτσια του, τα μαλλιά του, το Mac, η φιλοδοξία, ο τρόπος [...]

Read Full Post »

Six feet under

1.
Claire’s high school library. For some reason, Claire starts staring at a table full of popular girls. For yet another unknown reason, she decides to walk over to the table and say hi to the girls, even though they seem to hate her. “So are you guys taking the PSAT too?” asks Claire. The girls [...]

Read Full Post »

An epic bike ride

Hey, we just got back from an epic bike ride!
P., 22.03.2008

Ο τελευταίος μήνας ξεκίνησε με ένα τομογράφο, Portishead, Στέρεο Νόβα, και ένα χιόνι που δεν έλεγε να σταματήσει να πέφτει, ίσα-ίσα για να νιώθεις εγκλωβισμένος σε μια διακοσμητική μπάλα που κάποιος κουνάει πού και πού, έτσι για πλάκα. Ίσα-ίσα για να νιώθεις ο μόνος που [...]

Read Full Post »

Εδώ και τώρα

Εδώ και κάποιες μέρες βρίσκομαι στην Ελλάδα. Εντυπώσεις:

Too much information. Γενικώς. Οι γυναίκες μού δίνουν την εντύπωση ότι “διακοσμούν” σημεία που επιδέχονται διακόσμησης – τα χέρια με βραχιόλια, δαχτυλίδια και ρολόι, τα μαλλιά με βαφές και ανταύγειες, τη μούρη με μακιγιάζ, τη μπλούζα με ντεκολτέ. Δεν υπάρχει ελεύθερος χώρος να ακουμπήσει το μάτι σου στους [...]

Read Full Post »