fail

Είναι μέρες τώρα που το περιτριγυρίζω, βρίσκεται ακριβώς δίπλα μου, του έχω πετάξει από πάνω τα ρούχα μου και κάνω ότι δεν το βλέπω. Αυτό που κάνω ότι δεν βλέπω είναι μία πολύ πικρή αίσθηση αποτυχίας.
Fail 1: οι καλύτεροί μας φίλοι, οι καλύτεροί μου φίλοι, έχουν φύγει από αυτό το μέρος που λέγεται Ζυρίχη. Δεν [...]

Read Full Post »

la vie est belle

Μία καλή μέρα απαρτίζεται από:
1. ένα καλό ξύπνημα.
2. ένα καλό ξεκίνημα βιβλίου (του Dance Dance Dance) μέσα στο λεωφορείο.
3. δουλειά σε φυσιολογικούς ρυθμούς, και το νέο ότι βοήθησα να λυθεί ένα μεγάλο πρόβλημα.
4. επίπονο στρέτσινγκ
5. το νέο ότι άνοιξε μπουτίκ Ladurée στη Ζυρίχη.
6. σύντομο τσατ με την C., η οποία είναι ο μόνος άνθρωπος που [...]

Read Full Post »

full time friend

Βιβλία κατά της φθινοπωρινής μελαγχολίας:

Eric Kandel, In Search of Memory. Η αυτοβιογραφία του Εβραίου…χμ…νευροεπιστήμονα(;) νομπελίστα (Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας 2000) που εργάζεται στη μνήμη. Είδα μία ομιλία του Κandel πριν λίγο καιρό. Ο ογδοντάχρονος (αν δεν το έλεγε δε θα το πίστευα) Νεοϋορκέζος Εβραίος επιστήμονας με το παπιγιόν και τις τιράντες μου έκανε μεγάλη εντύπωση [...]

Read Full Post »

φθινόπωρο; χειμώνας

Είναι δύο – όχι, τρεις – οι πιο λυπητερές ώρες του χειμώνα.
Η μία είναι το Σάββατο το απόγευμα – μετά το ξύπνημα, τα ψώνια της ημέρας στο σούπερ μάρκετ, το καθυστερημένο μεσημεριανό. Είναι η ώρα που κάποιος στο σπίτι κοιμάται και στο μπάνιο ο ήλιος φωτίζει άσκοπα το νιπτήρα. Άσκοπα, γιατί εσύ δεν είσαι έξω, [...]

Read Full Post »

Buy some biscuits and think of what you’ve lost.

Today.

Theaterspektakel Zürich 2009 by Problemkind on flickr

[Επέστρεψα .]

Read Full Post »

Zurich 1

Η Ζυρίχη ίσως είναι -σχεδόν- τόσο καθαρή ώστε να μπορείς να φας τη μινέστρα σου από τη Bahnhofstrasse, όπως είχε πει κι ο Joyce. Αλλά κυρίως είναι -σχεδόν- τόσο ήσυχη ώστε να μπορείς να διαβάσεις το βιβλίο σου το βράδυ δίπλα στο ποτάμι.
Και να περπατήσεις στο βουνό.
Και να κολυμπήσεις σε καθαρό νερό στο δρόμο για [...]

Read Full Post »

crash test

Ανακουφιστική αλήθεια, φοβιστική αλήθεια, λυπητερή αλήθεια, αλήθεια.
Έχουν γίνει πολλά τελευταία. Πόσο σέξυ χορεύεις, η χαμένη αλεπού στο δρόμο για το σπίτι, το τριών εβδομάδων μωρό που κρατούσα και μου προκάλεσε γνήσιο τρόμο κι απορία έτσι όπως ανέπνεε βαθιά ήρεμο στην αγκαλιά μου ενώ είχαν πιαστεί οι ώμοι μου από την ένταση.
Μόλις χτες ένιωσα να πατάω [...]

Read Full Post »

lang

Δε με πειράζει που άρχισε πάλι να βρέχει, τουλάχιστον για σήμερα, γιατί τα σύννεφα κινούνται. Αρκεί να μη σκεφτώ πως είναι Αύγουστος, γιατί τότε τ’ αυτοκίνητα γίνονται πιο μαύρα και τα φώτα τους πιο φωτεινά.
Ολ’ αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σημασία για τους μεθυσμένους που ξεκινάω να βλέπω δυο στάσεις απ’ το σπίτι, που είναι [...]

Read Full Post »

girlie girlie

XX
Sia/Feist / Cat Power / Hooverphonic / Gang Bang / Portishead
XY
The Dears / Cinerama
XX wins.
[Το notation από την Ο.]

Read Full Post »

come back to me

Παρατηρούσε όλες τις φλεβίτσες στην καμάρα του ποδιού της, τις ροζ φτέρνες, τις τρίχες που είχε χάσει το ξυράφι πάνω απ’ τον αστράγαλο. Παρατηρούσε το τράβηγμα στα πόδια της και το κρακ που έκανε το στέρνο της. Παρατηρούσε πώς έχανε την ισορροπία της και πώς πονούσε το γόνατό της.
“Περπατάς στη ζεστή άμμο”, δε θέλει να [...]

Read Full Post »