Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Αύγουστος 2008

don’t be scared

Ποτέ δεν προσέχω τους στίχους πριν τη μουσική, παρά σιγά-σιγά όπως την ακούω.

Όμως σήμερα, ακούγοντας ξανά και ξανά το πολύ όμορφο Weather Systems του Andrew Bird στο last.fm, έψαξα για τους στίχους, για να πέσω πάνω σ’αυτό εδώ:

whenever paul thinks of rain, swallows fall in a wave and tap on his window with their beaks. whenever paul thinks of snow, soft winds blow round his head and his phone rings just once late at night-like a bird calling out, «wake up, paul. don’t be scared. don’t believe you’re all alone.» «wake up, paul,» whisper clouds rolling by and the seeds falling softly from the branches of the trees.

lyrics by rennie sparks, reprinted by kind permission © 2002 handsome family music (bmi) administered by bug music.

Το ίδιο το τραγούδι, με τίτλο Don’t be scared, δε μ’ άρεσε πολύ. (Και να γιατί δεν πρέπει να διαβάζεις τους στίχους πριν τη μουσική). Φανταζόμουν κάτι ήσυχο, τρυφερό κι απόμακρο, σα χιονονιφάδα.

Snow Flake[Snow Flake by adriangonsalves on flickr]

Read Full Post »

ωχ,

Ανάθεμα τα ασπρόμαυρα πλακάκια της κουζίνας και τη λεβάντα και το γιασεμί μου και το κρασί στο ψυγείο και τα τρένα και το λάπτοπ και τη σούπα και τη διπλωματική με τα καλοσιδερωμένα της γράμματα και σχήματα και τα μπωλ απ’ το ικέα και τα επιστημονικά περιοδικά και τα βιβλία από το άμαζον και το βότσαλο σκαθάρι κι όλα.

don’t you ever want to lie down, close your eyes and leave the ground?

θα ‘θελα να συμβεί κάτι καλό. ή τίποτα.

Read Full Post »

the stage

Behind the world we live in, in the distant background, lies another world standing in roughly the same relation to the former as the stage one sometimes sees in the theatre behind the real stage stands to the latter. Through a thin gauze one sees what looks like a world of gossamer, lighter, more ethereal, of a different quality from the real world. Many people who appear bodily in the real world do not belong there but to this other world. Yet the fact that someone fades away in this manner, indeed almost disappears from reality, can be due to either health or sickness. The latter was the case with this person, with whom I was once acquainted but without getting to know him. He did not gelong to reality yet had much to do with it. He was constantly running around in it, yet even when he devoted himself to its most, he was already beyond it. But it was not the good that beckoned him away, nor was it really evil – even now I dare not say that of him. He has suffered from an exacerbatio cerebri for which reality afforded insufficient incitement, at best only temporarily. Reality was not too much for him, he was not too weak to bear its burden; no, he was too strong, but this strength was a sickness. As soon as reality lost its power to incite he was disarmed;that is where the evil in him lay. He was conscious of this, even at the moment of incitement, and it was in his consciousness of this the evil lay.

Søren Kierkegaard, The Seducer’s Diary

Ήταν στο μυαλό μου εδώ και μέρες.

Read Full Post »

sister winter

Read Full Post »

Δε με πειράζει που άρχισε πάλι να βρέχει, τουλάχιστον για σήμερα, γιατί τα σύννεφα κινούνται. Αρκεί να μη σκεφτώ πως είναι Αύγουστος, γιατί τότε τ’ αυτοκίνητα γίνονται πιο μαύρα και τα φώτα τους πιο φωτεινά.

Ολ’ αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σημασία για τους μεθυσμένους που ξεκινάω να βλέπω δυο στάσεις απ’ το σπίτι, που είναι άλλωστε κι οι πρώτοι που βλέπω το πρωί. Ποτέ ως πέρσι δεν το ‘χα δει – κινούνται, σαν να κοιμούνται. Κι όταν κάθομαι στο λεωφορείο δίπλα σ’ έναν και παίρνω όρκο πως δε με προσέχει, σηκώνεται με το που σηκώνομαι κι εγώ, πατάει το κουμπί της στάσης, κατεβαίνει. Αν δεν φαινόταν τόσο αποφασισμένος, τόσο σίγουρος πού πάει, θα πίστευα ότι σηκώνεται από αμηχανία.

«Να ‘παιρνα καλύτερα πορτραίτα, θα τους έπαιρνα φωτογραφία». Και μετά την έσβησα κι αυτή τη σκέψη, γιατί μου μοιάζει τόσο υποκριτική κι ηλίθια με το «σίγουρα υπάρχουν εξωγήινοι, γιατί αλλιώς το σύμπαν θα ‘ταν τρομερή σπατάλη χώρου». Κανείς παρίας δεν υπάρχει μέχρι να τον πάρω εγώ φωτογραφία. Μαλακία.

Και κατέβηκα κι εγώ.

Read Full Post »

swim

Sea

[Josef] I thought um, you and I, maybe we could go away somewhere. Together. One of these days. Today. Right now. Come with me.
[Hanna] No, I don’t think that’s going to be possible.
[Josef] Why not?
[Hanna] Um, because I think that if we go away to someplace together, I’m afraid that, ah, one day, maybe not today, maybe, maybe not tomorrow either, but one day suddenly, I may begin to cry and cry so very much that nothing or nobody can stop me and the tears will fill the room and I won’t be able to breathe and I will pull you down with me and we’ll both drown.
[Josef] I’ll learn how to swim, Hanna. I swear, I’ll learn how to swim.

[The secret life of words]

Read Full Post »

I’m not going down on my knees,
Begging you to adore me
Cant you see it’s misery
And torture for me
When I’m misunderstood
Try as hard as you can, I’ve tried as hard as I could
To make you see
How important it is for me

Here is a plea
From my heart to you
Nobody knows me
As well as you do
You know how hard it is for me
To shake the disease
That takes hold of my tongue
In situations like these

Understand me

Some people have to be
Permanently together
Lovers devoted to
Each other forever
Now I’ve got things to do
And I’ve said before that I know you have too
When I’m not there
In spirit I’ll be there

Here is a plea
From my heart to you
Nobody knows me
As well as you do
You know how hard it is for me
To shake the disease
That takes hold of my tongue
In situations like these

Understand me


Θυμάσαι τη θάλασσα, τις μπύρες, την εξέδρα, το απόγευμα, το καλοκαίρι;
Όλα θα πάνε καλά. :)

Read Full Post »

και της λέει «άγγιξέ με», κι εκείνη τον αγγίζει,»εδώ», εδώ, κι ακουμπάει το δάχτυλό της (και τότε θα ‘ταν λοιπόν η στιγμή που θα ‘βγαινε φως κι όλο το δωμάτιο κι όλο το κτίριο κι όλος ο κόσμος θα περιστρεφόταν με άξονα αυτό το δάχτυλο κι έτσι μετά θα πετούσε όπως έκαναν στο μάτριξ και θα σκαρφάλωνε στο κτίριο και θα πηδούσε από ταράτσα σε ταράτσα χωρίς πια να χρειάζεται να ξέρει να πετάει, απλά έτσι, χαλαρά, θα μετρούσε την απόσταση, θα ίδρωναν οι παλάμες κι οι πατούσες της, αλλά θα πηδούσε, και μετά στην επόμενη, και στην επόμενη, ψάχνοντας γιατί αυτά τα πέντε φώτα είναι πέντε κι αν έχει κι άλλα πιο πίσω, και μετά θα ξημέρωνε και θα πιανόταν απ’ το δέντρο που βλέπει κάθε μέρα απ’ το παράθυρο και θα ‘μπαινε στις φυλλωσιές και θα ‘βλεπε επιτέλους τι ‘ν’ αυτό που τις κάνει να κινούνται, και μετά θα μετρούσε όλες τις τσίχλες στο πεζοδρόμιο και τα φυτά, τα σκουπιδάκια, τις μπογιές).

Read Full Post »

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
γιατί μια καινούρια αγάπη θα χύνεται σα μέλι
κι από ένα σημείο τής Γης αυτός ο ήλιος θ’ ανατέλλει
πιο όμορφος από ποτέ / σα στρογγυλό χρυσάφι
θα λάμψει στο βλέμμα σου σα μεγάλο διαμάντι

Κι εγώ που κάνω όνειρα χωρίς να κοιμάμαι
περνάω μέσα από ένα κρύσταλλο χωρίς να φοβάμαι
γιατί τα όνειρα που κάνω όταν περπατώ στο δρόμο
είναι πιο έντιμα απ’ αυτά που μας πλασάρει ο νόμος
ο νόμος μιας εταιρίας, ο νόμος μιας πολιτείας
Η χώρα μου είναι αποικία μιας πιο μεγάλης αποικίας

Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Είναι σα μαγνήτης που με κάνει να ονειρεύομαι
να μιλάω στα κτίρια, στα σύννεφα, ή να προσεύχομαι
Να ‘χα μια θάλασσα έξω απ’ το σπίτι μου
κι όποτε βρέχει να πετάω απ’ το μπαλκόνι μου
κρατώντας το χέρι σου για πάντα
στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες
Κι όπως συγκρούεται ένα αεροπλάνο στο μυαλό μου
να γίνει το σώμα σου ένα με το δικό μου
Πες μου, πες μου, τι σκέφτεσαι για μένα
όταν τα σώματά μας στέκουν σταυρωμένα
κι από ένα σημείο της Γης αυτός ο ήλιος ανατέλει
Κάποιος τότε σ’ ένα στόχο σημαδεύει

Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες σου κι όλα τα πλαστικά όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο
και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο
Ίσως βρούμε ένα σπίτι για να μείνουμε
ένα τόπο να ζήσουμε και να πεθάνουμε
μιλώντας σε κάποιον που έχει πεθάνει
σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι
ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση
προς το θεό, μια άλλη χώρα, μια άγνωστη διεύθυνση
στην οθόνη ενός κομπιούτερ, στα όνειρα του σκύλου
στο ουράνιο τόξο, στην καρδιά ενός φίλου

Φύλαξε τις εικόνες κι όλα όσα πιστεύεις
στο βιβλίο των ματιών σου είναι όλα αυτά που θέλεις
Χρώματα απ’ τον πόλεμο μιας υδατογραφίας
χρώματα αγάπης και χρώματα βίας
Θάψε τις κούκλες κι όλα τα πλαστικά σου όπλα
μαχαίρια, πιστόλια, κάθε είδους κόλπα
Τα όνειρα της ζωής, μια θαμπή ανάμνηση
στριφογυρίζουν σα μόρια μιας μεγάλης περιπλάνησης
σα δαχτυλίδια του Κρόνου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι
τα όνειρα που κάνω όταν είμαι ξύπνιος στο σκοτάδι

Στέρεο Νόβα – ένα κλεμμένο ποδήλατο

οι στίχοι από εδώ


Για μήνες η πρώτη μου σκέψη το πρωί ήταν ήταν η πανέμορφη «θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο και θα ‘ναι πιο όμορφα κι από ένα όνειρο». Και το απόγευμα το «Να ‘χα μια θάλασσα έξω απ’ το σπίτι μου / κι όποτε βρέχει να πετάω απ’ το μπαλκόνι μου / κρατώντας το χέρι σου για πάντα /
στις φραουλένιες πεδιάδες, στις γραμμικές κοιλάδες»
.Τώρα, την εποχή που (ξανα)ξεκινούν οι δύσκολοι αποχαιρετισμοί, είναι το «Ίσως βρούμε ένα σπίτι για να μείνουμε / ένα τόπο να ζήσουμε και να πεθάνουμε / μιλώντας σε κάποιον που έχει πεθάνει / σε χιονισμένα τοπία, σε δέντρα από μελάνι / ή σε ανθρώπους που ψάχνουν μια κατεύθυνση».

Κι αν δεν είμαι της εποχής των Στέρεο Νόβα, κι υπάρχουν χίλια δυο που θα ‘θελα να πω – αλλά κάποια άλλη φορά. Σσσσσσς.

Read Full Post »

XX
Sia/Feist / Cat Power / Hooverphonic / Gang Bang / Portishead
XY
The Dears / Cinerama

XX wins.

[Το notation από την Ο.]

Read Full Post »

Older Posts »