Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2008

Zurich on a summer afternoon

Αυτή η χρονιά είναι από τις πιο σημαντικές στη ζωή μου – και σίγουρα η πιο γεμάτη. Αν είχα ταλέντο (ώστε το δικό μου να μην είναι πια μόνο δικό μου), κι αν δεν είχα και ντροπή (ώστε να μη φοβάμαι) θα μπορούσα να γράψω κάτι διαφορετικό, που δε θα ‘μοιαζε με απρόσιτη ανασκόπηση.

Είναι μια φωτογραφία που θυμάμαι όποτε σκέφτομαι τη φετινή χρονιά. Στο κέντρο της φωτογραφίας, ξαπλωμένοι σε μια ταράτσα με λουλούδια, είμαστε εγώ κι ο Μ. Γελάμε, και κρατάμε ο ένας το χέρι του άλλου. Αυτό που δε φαίνεται είναι πως έχουμε βουρκώσει.
[«κι έτσι έχω αυτό το αίσθημα…»»κατάθλιψης.»»…ναι.»»χχχχ, γιατί δεν μας το είπες; γιατί δεν μου το είπες;»»γιατί δεν το’χα καταλάβει.»]

Δίπλα μου ένας γιαπωνέζος, ο οποίος απ’ό,τι δείχνουν τα πράματα, ήταν ερωτευμένος μαζί μου, με τραβάει φωτογραφία. Στο βάθος, ο P. μιλάει με τη M.

Ό,τι επακολούθησε κατατάσσει αυτό το βράδυ με ευκολία σ’ ένα από τα χειρότερα της ζωής μου. Κι όμως, αυτή τη φωτογραφία την αγαπώ πολύ. Γιατί η ταράτσα ήταν στον πέμπτο. Και το κομμάτι αυτό με τα λουλούδια, κάγκελα δεν είχε. Είναι αυτό το «γιατί δεν μου το είπες;» από τον Μ., και κάποιους λίγους ακόμη (που και πάλι είναι πολλοί για μια χρονιά, και για μια ζωή ίσως, το’χω πει πολλές φορές πως νιώθω πολύ τυχερή) όταν εγώ δεν καταλάβαινα πως θα μπρούσαμε να πέσουμε, κι είναι αυτό το χέρι που κρατούσα με τον Μ., και κάποιους λίγους ακόμη, που κρατούσαμε σ’όλη τη χρονιά, όταν τελικά πέσαμε. Όλοι μας.

Τώρα, λοιπόν, που είμαι στο γραφείο, απ’ όπου βλέπω τον απέναντι τοίχο που λέει «punk», συνειδητοποιώ πως κάθε μέρα σκέφτομαι, «Do you feel lucky, punk?», και η απάντηση είναι κάθε μέρα, χωρίς παραλλαγή, «Yes. Very.»

Ακούγεται ηλίθιο το «είμαι χαρούμενος που είμαι ζωντανός», αλλά πραγματικά, είμαι χαρούμενη που είμαι ζωντανή. Με κάθε έννοια. Κυρίως επειδή ξέρω πως κάποιοι πια δεν είναι.

Καλή επόμενη χρονιά. (λιγότερο γεμάτη θα προτιμούσα – φχαρστώ).

Υ.Γ. Εννοείται πως η φωτογραφία δεν μπαίνει εδώ. Η αποπάνω είναι από μία υπέροχη βόλτα μια μεγάλη μέρα, στην όμορφη και μυρωδάτη Ζυρίχη του Ιουλίου, ακούγοντας Boards of Canada.

Advertisements

Read Full Post »

cherry blossom sky

[Cherry Blossom Sky by lejson on flickr]

Jeff Buckley – Hallelujah
Bang Gang – Stop (in the name of love)
Hot Chip – Ready for the floor
Portishead – Small
Portishead – Wandering Star
Kings of Convenience – I don’t know what I can save you from
Kings of Convenience – Toxic Girl
Feist – I feel it all
Ghostland Observatory – robotique majestique
Eddie Vedder – Long Nights
M83 – Kim and Jessie
Belle and Sebastian – The Chalet Lines
Arcade Fire – The Crown of Love
Arcade Fire – No cars go
Cocteau Twins – Pearly Dewdrops drops
Boards of Canada – Trapped
Depeche Mode – Little 15
Depeche Mode – Judas
Broken Social Scene – Anthems for a Seventeen Year Old Girl
Hooverphonic – Dictionary
Death Cab for Cutie – Passenger Seat
Death Cab for Cutie – Transatlanticism
This Will Destroy You – Threads
This Will Destroy You – Quiet
Arvo Part – Für Alina
Jeff Buckley and Elizabeth Fraser – All Flowers in Time
PJ Harvey – Grow Grow Grow
Yann Tiersen and Elizabeth Fraser – Mary
New Order – True Faith
Sufjan Stevens – The Predatory Wasp of the Pallisades Is Out To Get Us!
Mecano – Aire
Leonard Cohen – The Famous Blue Raincoat
Portishead – Hunter
Bjork – Hyperballad
Get Well Soon – If This Hat Is Missing I Have Gone Hunting
Camera Obscura – Country Mile
Cat Power – Ice Water
Feist – Tout doucement
This Mortal Coil – Holocaust
The Twilight Singers – Black is the Color of My True Love’s Hair
Nine Inch Nails – Mr. Self Destruct
Andrew Bird – Weather Systems

Read Full Post »

Έχω κολλήσει τη μούρη μου στην οθόνη σαν τον τυφλοπόντικα, και διαβάζω στο twitter, στο facebook, στο indymedia, σε μπλογκ, προσπαθώ να μάθω τι συμβαίνει, ανοίγουμε τις ειδήσεις του σκάι, βρίζουμε, το ξανακλείνουμε…είμαι σε παροξυσμό κι αισθάνομαι τελείως ηλίθια. Το μόνο που θα ‘θελα να ‘μουν στην Ελλάδα, στο δρόμο.

Read Full Post »

Το ποτήρι δε θα ξεχειλίσει. Το ποτήρι δε θα ξεχειλίσει, γιατί δεν είναι ποτήρι – είναι ο πίθος των Δαναΐδων. Σκατά και πιο πολλά σκατά. Το μέλος της αστυνομίας, της κρατικής αστυνομίας, πάρκαρε το περιπολικό και πυροβόλησε στο στήθος ένα δεκαεξάχρονο παιδί, επειδή τον έβριζε.  Διάβαζα στον Αθήναιο τι έλεγαν στην τηλεόραση και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Και μετά διάβαζα πως στα επεισόδια στη Θεσσαλονίκη (τα οποία φυσικά δεν έγινε τίποτα για να αποφευχθούν, παλιά μου τέχνη κόσκινο), πρώην συμφοιτητές μου άκουσαν αστυνομικούς, τι αστυνομικούς, μπάτσους, να λένε «θα μας σκοτώσουν όλους». Η αστυνομία που υποτίθεται ότι είναι εκεί για να προστατεύει τους πολίτες, δέρνει φοιτητές, βασανίζει μετανάστες, σκοτώνει παιδιά. Και δε θα γίνει για μια ακόμη φορά τίποτα;

Και καλά θα σας κάνουν. Ζώα.

(και όχι, τώρα δεν είναι η στιγμή να διαχωρίσω τη θέση μου).


Read Full Post »

Το εισιτήριό μου είναι ήδη στη βιβλιοθήκη. Τρεις μέρες πριν το τέλος της φετινής χρονιάς, θα είμαι στο τρένο για το Παρίσι, όπου θα συναντήσω κάποιους απ’ τους καλύτερούς μου φίλους. Φαντάζομαι βόλτες, μουσεία (επιτέλους άραγε το Orsay;), ψώνια, κρουασάν, συναυλίες, σκούφους και γάντια, προετοιμασία μους με την γλυκύτατη C. μιλώντας για μουσική, βιβλία και συνταγές, ξύπνημα (έστω και για δύο μόνο μέρες) χωρίς καμιά ευθύνη σ’αυτόν τον κόσμο.

Σήμερα δοκίμαζα τα καινούρια μου τακούνια μες στο σπίτι, αγόρασα σοκολάτες για όλους μου τους φίλους, τελείωσα το βιβλίο μου κι αισθάνομαι πάρα, μα πάρα, πολύ χαρούμενη.

Read Full Post »

Τώρα ‘ντάξει, ανακαλύπτω μάλλον την πυρίτιδα, αλλά η Andorra μού θύμισε πολύ το Dogville.

[αν ήμουν ακόμη στην περίοδο που μισούσα την Ελβετία, θα έλεγα πως η φράση «ο κόσμος θα’ταν καλύτερος χωρίς το Dogville», που επαναλάμβανα συχνά τότε από μέσα μου σε ταχυδρομεία, γραφεία δηλώσεων προσώπων, αστυνομίες κ.τ.λ. δεν ήταν τελικά τυχαία. ευτυχώς δεν είμαι πια εκεί. ας πω κι ότι μού κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που αυτό το εμφανώς πολύ σκληρό για τη χώρα του έργο του αγαπημένου Frisch διδάσκεται στα ελβετικά σχολεία. κι ότι ντρέπομαι ταυτόχρονα που έμαθα να μου κάνει εντύπωση.]

The House on the Lake

The House on the Lake by Philippe Sainte-Laudy on flickr

Read Full Post »