Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιουλίου 2009

(στα προηγούμενα επεισόδια: Amy, συναυλία Santigold, ποδήλατο, στα επόμενα θα δούμε).

Καλό καλοκαίρι.

Read Full Post »

dynamo

Στο Chuchi am Wasser. Το διπλανό ζευγάρι είναι ξαπλωμένο, αγκαλιασμένο στην πλατφόρμα και λιάζεται . Δίπλα στο χέρι του είναι ένας ταξιδιωτικός οδηγός για την Ουγγαρία. Εμείς έχουμε ακουμπήσει τον καφέ μου και την μπύρα της στο πεζούλι κι έχουμε κρεμάσει τα πόδια μας απ’έξω. (λες να μου πέσουν τα παπούτσια μέσα στο ποτάμι;) Έχω παρατήσει το κράνος δίπλα από την τσάντα μου. Η παρέα από πίσω μας ακούει τις ιστορίες της A-S. από το Σαββατοκύριακο και γελάει. Βγάζουμε φωτογραφίες.

Ένα ζευγάρι πηδάει στο ποτάμι και το παίρνει το ρεύμα. Ο άντρας κρατάει στο νερό σα σανίδα μια κόκκινη τσάντα που επιπλέει. «Ξέρεις τι κάνουνε;» λέει η A-S. «Έχουν τα ρούχα και τα παπούτσια τους στην τσάντα. Όταν φτάσουν πιο κάτω, θα βγουν και θα ντυθούν. Είναι αδιάβροχη!»

Μία Ortlieb X-Plorer M, σε κόκκινο. Ή σε μπλε; Μμμ, μάλλον σε κόκκινο.

[Α, ναι. I don’t care ’bout anything but you! (anything but youuuu, η επανάληψη της Nina). Ονειρεύομαι να πηδάμε στο νερό και να’χουμε τα ρούχα μας μαζί μας. Φόρεμα, μπλουζάκι, σορτσάκι, πορτοφόλι, κλειδιά. Άλλοι αισθάνονται κυρίαρχοι του κόσμου μ’ένα αμάξι. Με τη μεγαλομανία και τη διάθεση «αγαπώ κι όλο τον κόσμο, γιατί ζεις κι εσύ μαζί» αυτού του καλοκαιριού, μου αρκούν, α, το ποδήλατο, και βου, η τσάντα. Και το νερό. Ή μερικοί λόφοι. Η θέα. Ξέρεις τώρα. The great outdoors, και τέτοια. Ω Θεέ μου, αγαπάει την Ελβετία! ]

flussbad unterer letten

[η φωτό είναι από το Unterer Letten – για κάποιο λόγο φωτό από το Dynamo και το Platzspitz δεν παίζουν στο flickr. very strange.]

Read Full Post »

Close up: Zürichsee und Alpen

[Close up: Zürichsee und Alpen by stefan.leuthold on flickr]

Ήταν τέτοια η χαρά της που κατέβαινε – με πατημένα τα φρένα βέβαια στη μεγάλη κατηφόρα – το λόφο, με τον αέρα να της έχει ρίξει το κράνος σαν καπέλο στο σβέρκο και τις καλοκαιρινές μυρωδιές, και τον κανένα στο δρόμο, που αφού προσπέρασε το τρόλεϊ που τακτοποιούσε τις κεραίες του, ήταν έτοιμη να πει σ’όλους όσους περίμεναν σ’όλες τις επόμενες στάσεις, «το λεωφορείο θ’αργήσει. Το είδα.»

[Τα ποδήλατα είναι πιο γρήγορα από τα λεωφορεία; Πώς περνάει ο καιρός. Ωραία περνάει ο καιρός.]

Read Full Post »

Landscape 1

It was the best of times, it was the worst of times, it ws the age of wisdom, it was the age of foolishness, it was the epoch of belief, it was the epoch of incredulity, it was the season of Light, it was the season of Darkness, it was the spring of hope, it was the winter of despair, we had everything before us, we had nothing before us, we were all going directly to Heaven, we were all going the other way – in short, the period was so far like th present period, that some of its noisiest authorities insisted on its being received, for good or for evil, in the superlative degree of comparison only.

Charles Dickens, a Tale of Two Cities

[η φωτογραφία είναι άσχετη (;) με το περιεχόμενο, όμως είναι η νέα αγαπημένη μου φωτογραφία]

Read Full Post »

BERRY Any small fleshy stoneless (pitless) fruit containing one or more seeds. Berries occur singly, in bunches (such as grape and redcurrant) or in clusters (elderberry). Wild berries may be eaten raw or cooked.

Larousse Gastronomique, English edition

Εδώ κι ενάμιση μήνα έχει ξεκινήσει η εποχή των φρούτων του δάσους. Γυρίζω απ’ το σούπερ μάρκετ με καλαθάκια γεμάτα μ’αυτά τα ξινούτσικα κόκκινα φρούτα. Τα τρώμε, τα μαγειρεύουμε, τα κάνουμε μαρμελάδες, τα βάζουμε σε τάρτες – αλλά αναρωτιέμαι: καταλαβαίνεις ένα πράγμα στ’αλήθεια όταν δεν ξέρεις τ’όνομά του;

Και ιδού τ’αποτελέσματα:

Strawberries – Erdbeeren – Φράουλες

Αυτό το ξέραμε.

Strawberries fields forever

Raspberries – Himbeeren – Βατόμουρα (φραμπουάζ)

Raspberry

Blackberries – Brombeeren – μούρα (;)

Μάλλον τ’αγαπημένα μου.

Black is B</p> <p>cassis - blackcurrant - schwarze johanisbeeren</p> <p><a title=

Blueberries – Heidelbeeren – Μύρτιλλα

Πολύ αρωματικά (κι ό,τι πρέπει για μαρμελάδες!)

Freshly Picked

Gooseberries – Stachelbeeren – ο θεός κι η ψυχή τους

Υπάρχουν σε διάφορα χρώματα, και μου θυμίζουν νεκρή φύση Ολλανδού ζωγράφου.

summer berries

Blackcurrants – Cassis

Γνωστά από το Crème de cassis, εγώ να πω την αλήθεια σε σορμπέ και μακαρόν τα έχω φάει μόνον.

Blackcurrants

Redcurrants – Johanisbeeren – Φραγκοστάφυλα (;)

Είναι τα πιο όμορφα φρούτα που υπάρχουν, με το στρογγυλό τους σχήμα, το φωτεινό τους κόκκινο και τη γυαλιστερή τους φλούδα. Δεν έχω ιδέα τι θα τα κάνω.

Red Currants

Rhubarb – Rhabarber – ραβέντι (;)

Αυτό δεν είναι φρούτο, είναι ρίζα που χρησιμοποιείται πολύ σε γλυκά και μαρμελάδες, συνήθως μαζί με φράουλες. Είναι κατάξινο, αλλά έχει πολύ ωραίο άρωμα.

Rhubarb

Σημείωση: οι φωτό δεν είναι δικές μου, αλλά είναι όπως πάντα από το flickr. Κουράστηκα να βάζω ξεχωριστό λινκ από κάτω τους, όμως έχουν πάντα link through, δηλαδή πατώντας στην εικόνα οδηγείστε στην σελίδα της στο flickr.


And now for something completely different…

Στην τελευταία lifo, η Δέσποινα Τριβόλη γράφει για τα «Top 10 χειρότερα αξεσουάρ για την παραλία«. Στη θέση 4 είναι φυσικά το

ΤΑΠΕΡ: Η παραλία δεν είναι για πικνίκ. Άσε που το περιεχόμενό τους το βλέπεις συχνά πυκνά μέσα στη θάλασσα.

Μεγάλωσα στην Αθήνα. Για μπάνιο με τους γονείς πηγαίναμε στη Βουλιαγμένη (φυσικά στην οργανωμένη πλαζ του ΕΟΤ – με είσοδο). Ακόμη θυμάμαι μια μέρα πριν δέκα χρόνια, περίπου τέτοια εποχή θα ήταν, που εγώ κι η τότε καλύτερή μου φίλη, εν μέσω ενός καλοκαιριού που προβλεπόταν απογοητευτικό (οικονομικές δυσχέρειες οι γονείς, σοβαρό πρόβλημα υγείας ο μπαμπάς της), αποφασίσαμε να πάμε για μπάνιο κάπου κοντά – στον Άλιμο νομίζω; Δεν ήμασταν κακομαθημένα παιδιά, αλλά στη θέα όλων αυτών των οικογενειών μεταναστών που είχαν απλώσει τα τραπεζομάντιλά τους κάτω από τα δέντρα κι έτρωγαν σάντουιτς, καρπούζια, έπιναν ούζο, μιλούσαν κι έπαιζαν με τα παιδιά τους, είχαμε κάπως ξινίσει. Ποιος, μα ποιος έφερνε το φαγητό του στην παραλία τη σήμερον ημέρα;

Χρειάστηκε να πάω Erasmus στη Γερμανία για να καταλάβω πως το να μη φέρνεις το φαΐ σου στο τρένο ή στη σχολή για ν’αγοράζεις άθλια σάντουιτς, το να μη φέρνεις τα φρέσκα σου φρούτα για επιδόρπιο στο μπάρμπεκιου για να σέρνεσαι μετά να βρεις περίπτερο για βιομηχανικό παγωτό, το να σ’αρέσει να πληρώνεις για κάτι που είναι δωρεάν και καλύτερης ποιότητας, είναι διαστροφή.

Κατ’αρχάς στην Ελλάδα δεν έχω αντιληφθεί ποιο μέρος είναι για πικ νικ. Τα ελάχιστα, αφημένα στην τύχη τους πάρκα, που μοιάζουν με πολυβολεία απ’το τσιμέντο και δεν έχει σκιά να καθίσεις; Τα μη προσβάσιμα για πολλούς κατοίκους των μεγάλων πόλεων δάση; Η θάλασσα προσφέρεται κατ’εξοχήν για πικ νικ, εάν φυσικά καθαρίζεις τ’απομεινάρια σου, κάτι που ούτως ή άλλως οφείλεις να κάνεις οπουδήποτε.

Ευτυχώς υπάρχουν ένα σωρό παραλίες στην Ελλάδα, κι όσο κι αν συμφωνώ ότι είναι σόλοικο να εμφανιστείς στο Πόρτο Καρράς ή στην Ψαρού με το τυροπιτάκι, υπάρχει χώρος για όλους. Στο κάτω-κάτω, εγώ ας δεχτώ ότι το να εμφανίζεσαι στην παραλία με όλα σου τα συμπράγκαλα είναι γελοίο (αν είσαι τριαντάρης single ή ρομαντικό ζευγαράκι, δηλαδή, γιατί στην Ελλάδα ως γνωστόν άλλες φυλές δεν υπάρχουν για τους δημοσιογράφους). Το να βλέπεις τη θάλασσα ως amusement park στο οποίο πας με τ’αυτοκίνητο και πληρώνεις το πάρκινγκ, την είσοδο, την ξαπλώστρα, τον καφέ, το σάντουιτς με καπνιστή γαλοπούλα ακούγοντας τα χιτ του καλοκαιριού είναι απόλυτα νορμάλ;

Παιδιά, μαζευτείτε λιγάκι κι αφήστε τον κόσμο να ζήσει όπως μπορεί και όπως θέλει όταν δεν ενοχλεί κανέναν, εκτός από τον τύπο που θέλει να live his/her myth in Greece.

Υπογραφή: μία που δεν παίρνει φαγητό μαζί της σχεδόν ποτέ στην παραλία. Αλλά σήμερα πήρε ένα τάπερ (φτου κακά) με μούρα, όταν έκανε μπάνιο στη λίμνη της Ζυρίχης. Η διπλανή Ελβετίδα έτρωγε ρόκα απ’το σακουλάκι του σούπερ μάρκετ. ZOMG – αχ σόρυ: μπίου.

Read Full Post »