Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘σβύτσερ-ντυτς’

Μετά από ένα υπερτιμημένο κόψιμο των μυτών στο κομμωτήριο, ακολούθησε μία ισότιμη αγορά παπουτσιών – παπουτσιών τα οποία δεν χρειάζομαι (όπως διαπίστωσα με βεβαιότητα χθες καθαρίζοντας την ντουλάπα μου), αλλά είναι πολύ όμορφα. Θύμα του καταναλωτισμού, λοιπόν.

Τουλάχιστον να περνούσα γρήγορα από το σούπερ μάρκετ, να αγοράσω λίγα πράγματα για το άδειο μας ψυγείο.

[δώδεκα χρονών είχα διαβάσει στο Marie Claire ένα άρθρο με «πορτραίτα» για την καταναλωτική συμπεριφορά των γυναικών. Μία κοπέλα έλεγε ότι προτιμά να τρέφεται μόνο με τοστ επί ένα μήνα, προκειμένου να μπορέσει να αγοράσει ακριβά εσώρουχα – «η αίσθηση της δαντέλας στο χαρτί δεν συγκρίνεται με πακέτα σλιπ σε συσκευασία των τριών», κάτι το οποίο μου είχε κάνει τεράστια εντύπωση, καθώς τα εσώρουχα του Marks & Spencer, στα οποία είχα καταλάβει ότι αναφέρεται, ήταν για μένα το άλφα και το ωμέγα της πολυτέλειας, και κρίνοντας από τα περιεχόμενα της ντουλάπας μου, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει και πολύ. Τέλος πάντων, ευτυχώς σ’αυτό το σημείο δεν έχω φτάσει ακόμη].

Υπό ελαφριά βροχή, στη γωνία ακριβώς πριν τον τελευταίο, και μοναδικό ηθικά υπερασπίσιμο στόχο του απογεύματος, η υφασμάτινη τσάντα με τα παπούτσια μπλέχτηκε στην μπροστινή ρόδα, και το ποδήλατο ακινητοποιήθηκε – ευτυχώς με μένα ακόμη όρθια αμαζόνα επάνω του. Το μάζεψα στην άκρη και βάλθηκα να βγάλω την τσάντα από τις ακτίνες. Το κωμικοτραγικό θέαμα που είχα μπροστά μου ήταν: το τακούνι του ενός παπουτσιού δεξιά από τις ακτίνες, το πέλμα αριστερά, η υπόλοιπη τσάντα πίσω από τον άξονα. Μετρώντας νοερά κάθε φράγκο που κόστισε το ζεύγος και τα λίγα λεπτά από την αγορά του, το απεγκλώβισα μεθοδικά.

  • (….) Erdbeerjoghurt (…)?
  • Wie, bitte?
  • Hochdeutsch?
  • Ja, gerne.
  • Τρώτε γιαούρτι; (ναι) Προβιοτικό γιαούρτι; (ναι) Γιαούρτι με φράουλες; (ενίοτε). Κάνουμε μία μελέτη της γεύσης ενός γιαουρτιού με φράουλες πριν βγει στην αγορά. Θα πρέπει να δοκιμάσετε διάφορα γιαούρτια και να μας πείτε τη γνώμη σας. Ενδιαφέρεστε;

Δε βαριέσαι, δέκα λεπτά θα πάρει, το σούπερ μάρκετ δεν κλείνει ακόμη, και μπορεί να σταματήσει κι η βροχή. ΟΚ.

Μόνο να παρκάρω το ποδήλατό μου. Ναι, βέβαια.

Το έσυρα μέχρι τον επόμενο στύλο και άρχισα να περνάω την αλυσίδα. Ναι, να το κλειδώσετε καλά – είναι πολύ όμορφο ποδήλατο. Cilo, έχω κι εγώ ένα τέτοιο. «Ελβετική ποιότητα», ε; Ναι, ναι (γέλια).

«Η δοκιμή γίνεται σ’αυτό το ξενοδοχείο εδώ. Είναι στην αίθουσα συνεδριάσεων, στον τέταρτο όροφο. Εσείς βέβαια είστε νέα και ποδηλάτις, αλλά τώρα θα πάρουμε το ασανσέρ. Χεχε, δεν πηγαίνουμε σε δωμάτιο βέβαια, μην ανησυχείτε! Ακολουθήστε με, τώρα θ’ανεβούμε τη σκάλα και φτάσαμε.»

Είναι γύρω στα εξήντα και κάτι ο οδηγός μου, μ’ένα καλοσυνάτο πρόσωπο που μου θυμίζει το Γουόλτερ Ματάου. Το σακάκι είναι σκούρο μπλε και το παντελόνι του μαύρο, και τα δύο κάπως φθαρμένα. Φοράει μια μικρή καρφίτσα στο πέτο που υποθέτω ότι είναι η μάρκα του γιαουρτιού, αλλά δεν μπορώ να τη διακρίνω.

Μπορώ να σας ρωτήσω από πού είστε; Είστε Γερμανίδα; Α, ξέρετε, κι εγώ σκέφτηκα ότι δεν είστε Γερμανίδα, αλλά δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος. Έχω πάει τρεις φορές στην Ελλάδα, ναι, στην Αθήνα, σε κάποια χωριά νότια της Αθήνας (στην Πελοπόννησο; ναι, ίσως, απαντάει αόριστα), και μία κρουαζιέρα στα νησιά. Ξέρετε, στην Κω, στη Ρόδο…

Βαθμολόγησα λοιπόν για έξι γιαούρτια την όψη, την υφή, τη γεύση, την επίγευση, το κρεμώδες της υφής, τη γεύση της φράουλας, τη ζάχαρη, την οξύτητα…Θα το αγοράζατε; Sicher/wahrscheinlich/ich weiss nicht/eher nicht/auf keinen Fall.

«Και τώρα κάποιες τελευταίες ερωτήσεις. Πόσων χρονών είστε; Ποιος είναι ο ανώτατος τίτλος σπουδών σας; (Α; Και τι σπουδάσατε; Μηχανολόγος, αν κρίνω από το ποδήλατο!(θριαμβευτικό, παιδικό χαμόγελο) Αλήθεια; Κι εγώ ξεκίνησα να το σπουδάζω αυτό, αλλά δεν τελείωσα ποτέ).» Δεν ήθελα να ρωτήσω τι συνέβη. Είχε αυτά τα συμπαθητικά χέρια ανθρώπου που έχει δουλέψει πολύ, τα νύχια του δεν ήταν πολύ καθαρά. «Θα λέγατε ότι το εισόδημα του νοικοκυριού σας είναι μέσο, υψηλό, πολύ υψηλό, χαμηλό ή πολύ χαμηλό;» Φαντάζομαι ότι νομίζει ότι πληρωνόμαστε πολύ καλά, εγώ κι ο Γ., κάτι που δεν είναι αλήθεια, και αισθάνομαι στιγμιαία άσχημα γι’αυτή την εντύπωση που του δίνω.

«Και κάποια προσωπικά σας στοιχεία; Δεν είστε υποχρεωμένη να μου τα δώσετε, είναι για την αξιοπιστία του δείγματος, καταλαβαίνετε, για να μην νομίζουν ότι το έκανα μόνος μου.» Λέω το όνομα και τον ταχυδρομικό μου κώδικα, τηλέφωνο, ξέρετε, δεν θέλω να δίνω το τηλέφωνό μου – «καταλαβαίνω, μη στενοχωριέστε.» Ελπίζω να μην του έχω δημιουργήσει πρόβλημα.

«Τελειώσαμε! Έχω και ένα δώρο για σας, μη σηκώνεστε ακόμη! Ορίστε – eine Freizeitstasche!»

Τη χώνω όπως-όπως στη σακούλα με τα παπούτσια, τον ευχαριστώ και φεύγω.

Μετά το ταμείο, σκέφτομαι πώς να την ξεφορτωθώ. Πιάνει πάρα πολύ χώρο, δε χωράνε τα ψώνια μου, και φοβάμαι μήπως η τσάντα μού ξαναπέσει στη ρόδα. Σχεδιάζω πού να την αφήσω, στο σούπερ μάρκετ ντρέπομαι, εκεί που άφησα το ποδήλατο θα την αφήσω, σκέφτομαι. Και εκεί τον ξαναβλέπω. Μιλάει σε μία κυρία για τη δοκιμή γιαουρτιών, αυτή δεν ενδιαφέρεται. Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω την τσάντα που μου έδωσε μπροστά του, ορίστε, εδώ που φτάσαμε, την ξεδιπλώνω και αυτήν και τη φοράω κι αυτή, η τρίτη στον ώμο μου. «Α, είδατε! Θα τη χρησιμοποιήσετε κιόλας;» (μεγάλο χαμόγελο) «Είναι αδιάβροχη!»  Βγάζοντας το ποδήλατο, παρατηρώ μόλις εκείνη τη στιγμή ότι έχει βγει η αλυσίδα. «Ελάτε,» μου λέει, και με βοηθάει να τη βάλουμε στη θέση της. Γινόμαστε και οι δύο μαύροι. «Μήπως θέλετε να πλύνετε τα χέρια σας; Όχι, ευχαριστώ, είμαι εντάξει.»

Ανεβαίνω στο ποδήλατο και στα πρώτα πέντε μέτρα παραλίγο να πέσω σ’έναν περαστικό Ινδό. Του χαμογελάω, και φεύγω όσο πιο γρήγορα μπορώ απ’ τη γωνία του σούπερ μάρκετ κι απ’ τον κύριο που κάνει την έρευνα γεύσης για τα γιαούρτια.

Read Full Post »

Εδώ και μερικές εβδομάδες, η SBB κάνει έργα μπροστά απ’το σπίτι μας. Κάθε νύχτα καθημερινής, από τις εντεκάμισι ως τις εφτάμισι, κι ιδίως απ’τη μία ως τις τέσσερις, μας ξυπνούσαν τα τρυπάνια.

Μία απ’τις ελάχιστες εναπομείνασες αναξιοποίητες περιοχές στο κέντρο, η περιοχή πλάι στις γραμμές του τρένου του κεντρικού σταθμού, θα αναπτυχθεί. Θα γίνει παιδαγωγική σχολή, εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, design hotel και μοντέρνα διαμερίσματα, σε μία πόλη που πάσχει από έλλειψη σπιτιών. Μπροστά μας θα σηκωθεί ένα δεκαοχταώροφο κτίριο.

Από τη μία χαίρομαι για την καινούρια χρήση της περιοχής και για τα νέα σπίτια – αν και η πόλη έχει ανάγκη από οικονομικά διαμερίσματα και όχι από Business Wohnungen, αλλά ας είναι. Από την άλλη, θα χάσουμε την καθημερινή θέα στα τρένα, και θα’χουμε μπροστά μας και για ένα χιλιόμετρο ένα εργοτάξιο ως το 2015.

Ξεκινήσαμε να κοιτάμε δειλά-δειλά για άλλο σπίτι.

Σήμερα που γύριζα απ’τη σχολή, μου έλειπε ήδη. Το πρώτο σπίτι που μένουμε μαζί, τα τρένα, η ανοιχτή κουζίνα, οι ανοιχτοί γείτονες. Πώς γίνεται να δένεσαι τόσο με πράγματα;


Έρχεται η άνοιξη. Ονειρεύομαι το Τόκυο, τα ασήμαντα προάστιά του. Τις μαθήτριες των ιδιωτικών λυκείων με τις στολές τους, τα τοπικά σούπερ μάρκετ με τους χρωματιστούς καταλόγους με φωτογραφίες, τα drugstores, τα εμπορικά κέντρα/κορεάτικα εστιατόρια/καταστήματα με μαντίλια, με ζωηρά φώτα κι αυτή την παιδιάστικη μουσική να παίζει συνεχώς. Ονειρεύομαι το γείτονα των γονιών της C. που εξασκούνταν στο γκολφ τη νύχτα στο δρόμο μπροστά απ’το σπίτι του, το άγευστο, μαλακό λευκό ψωμί και τη μαγιονέζα, τα σπίτια κοντά-κοντά με τους διαδρόμους από χορτάρι όπως στα βιβλία του Μουρακάμι, τα ασπρόρουχα να στεγνώνουν στον ήλιο.

Διαβάζω το Sanshiro. Τόσο delightful, ιαπωνικό, ήρεμο και άσκοπο σαν ένα προάστιο μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα.

Plastic food display 1

Πλαστικό ομοίωμα φαγητού έξω από εστιατόριο

Read Full Post »

Die Schweiz verbietet den Bau von Minaretten.

Και όμως συνέβη! Με 57.5%, οι Ελβετοί πολίτες αποφάσισαν να υπερψηφίσουν την πρόταση απαγόρευσης των μιναρέδων στη χώρα. Οι υπάρχοντες μιναρέδες δεν θα γκρεμιστούν, όμως απαγορεύεται να χτιστούν άλλοι. Φυσικά, η γερμανόφωνη Ελβετία πρωτοστάτησε και πάλι σ’αυτή τη θλιβερή απόφαση, με το μεγαλύτερο ποσοστό υπέρ στο καντόνι Appenzeller Innerhoden (όπου το δικαίωμα ψήφου παραχωρήθηκε στις γυναίκες με δικαστική απόφαση μόλις το 1990). Κατά ψήφισαν μόνο το καντόνι της πόλης της Βασιλείας και τα γαλλόφωνα καντόνια της Γενεύης, του Βωντ και του Νεσατέλ.Είναι πολύ πιθανό ότι η απόφαση αυτή θα προσβληθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενώ βρίσκεται σε αντίθεση και με συνθήκες του ΟΗΕ.

Επίσης, σήμερα απορρίφθηκε η πρόταση απαγόρευσης των εξαγωγών ελβετικού πολεμικού υλικού με 68%. Τον συσχετισμό ας τον κάνει ο καθένας μόνος του.

Δεν είμαι θρήσκα, δεν έχω κανένα ενδιαφέρον για καμία θρησκεία – αλλά και κανένα πρόβλημα για όποιον η πίστη κάπου τον βοηθά να ορίσει ένα σύστημα αξιών και ηθικής. Η μονομερής απαγόρευση κτίσης λατρευτικών χώρων μίας συγκεκριμένης θρησκείας, όμως, είναι απαράδεκτη.

Λίγα χρόνια μόλις πριν θα είχα φουντώσει από το θυμό μου και τη στενοχώρια μου. Τώρα σκέφτομαι ήρεμα πως αυτή η βλαχοχώρα, αντιπαθής από την πρώτη στιγμή, γεμάτη με ρατσιστές απεχθών, αμόρφωτων, εύπορων στρωμάτων, με αφορά εξίσου λίγο όσο και πριν. Όταν σε λίγα χρόνια φύγω όπως ελπίζω, το μόνο που θα αφήσω πίσω μου είναι μία μεγαλοπρεπής, χορταστική μούντζα. Το πολυτεχνείο είναι το μόνο που θα γλιτώσει τα σκάγια.

Είμαι τυχερή που δεν είμαι μουσουλμάνα και που μπορώ να το βλέπω έτσι.

Read Full Post »

Τώρα ‘ντάξει, ανακαλύπτω μάλλον την πυρίτιδα, αλλά η Andorra μού θύμισε πολύ το Dogville.

[αν ήμουν ακόμη στην περίοδο που μισούσα την Ελβετία, θα έλεγα πως η φράση «ο κόσμος θα’ταν καλύτερος χωρίς το Dogville», που επαναλάμβανα συχνά τότε από μέσα μου σε ταχυδρομεία, γραφεία δηλώσεων προσώπων, αστυνομίες κ.τ.λ. δεν ήταν τελικά τυχαία. ευτυχώς δεν είμαι πια εκεί. ας πω κι ότι μού κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που αυτό το εμφανώς πολύ σκληρό για τη χώρα του έργο του αγαπημένου Frisch διδάσκεται στα ελβετικά σχολεία. κι ότι ντρέπομαι ταυτόχρονα που έμαθα να μου κάνει εντύπωση.]

The House on the Lake

The House on the Lake by Philippe Sainte-Laudy on flickr

Read Full Post »

Ανοίγεις την πόρτα, κλείνεις την πόρτα, κατεβάζεις τα βρακιά σου, κάθεσαι, και βλέπεις αυτό:

Αχ, τι καλά – ένα DIN A4 με Richtlinien για τη χρήση της τουαλέτας.

Enumeration.

Κεφαλαία στο wipe OFF.
[ενώ μπορεί να ήταν wipe on? wipe into? wipe around? wipe all over?]

Bold.

Συγκαταβατικό ύφος για την καθαρίστρια.
[γλυκιά μου, κάνε το πληρωμένο σου διδακτορικό και άσε τις εξυπνάδες για το unpleasant job, λες κι αποκλείεται η καθαρίστρια να ξέρει αγγλικά]

Comic! Comic! Comic!
[Αυτή η γραμματοσειρά πρέπει να απαγορευτεί.]

Κάποιο τελείως anal (και παραδέχομαι ότι ο συνειρμός είναι πολύ εύκολος) άτομο δουλεύει σε ακτίνα δύο ορόφων. Στους οποίους στεγάζονται οι χημικοί. Είμαι επίσης σίγουρη ότι πρόκειται για Ελβετίδα. Μπορώ εύκολα να περάσω τα προσεχή τέσσερα χρόνια ψάχνοντας ποια απ’ όλες τις Ελβετίδες χημικούς μπορεί να το έγραψε. Το έγκλημα στο Orient Express πιο εύκολα εξιχνιάστηκε.

Read Full Post »

Με ιδιαίτερη χαρά διάβασα σήμερα πως ο [εξοργιστικός] Stefan Fischer, ο πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης που είχε δηλώσει μεταξύ άλλων πως «το ποσοστό των Γερμανών καθηγητών πλησιάζει τα όρια του ανεκτού», έχασε τη θέση του.

Υποθέτω φυσικά πως ένας συνδικαλιστής (υποτίθεται αριστερός) που έχει δηλώσει πως «τα συνδικάτα είναι πιο επικίνδυνα από το SVP» θα βρει τη θέση του στο SVP. Αλλά προς το παρόν, χαίρομαι. Πάρτα.

Read Full Post »

[Σημείωση στον εαυτό μου: μέχρι τις 8 το ποστ. Έχεις να γράψεις τη διπλωματική.]

Στο χωριό του Αστερίξ όπου ζω, αποφεύγω τα ερεθίσματα που μπορούν να με ταράξουν: συζήτηση με Ελβετούς για πολιτική, μετανάστες, πολέμους, Γερμανικά, φοροδιαφυγή ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, πολιτικούς του SVP (ΛΑΟΣ και χειρότερα) και του SD (Χρυσή Αυγή), την Weltwoche (εβδομαδιαία εφημερίδα φιλική στο SVP), αυτόχθονες κοντούς καυλωμένους wannabe μάνατζερ που τελούν εν αφθονία. Συγκεντρώνομαι στα καλά του χωριού: την όμορφη φύση, τις μικρές αποστάσεις, την καλή ποιότητα ζωής, τους ξένους μου φίλους, τα εναλλακτικά μπαράκια, τα μουσεία. Πείθω τον εαυτό μου ότι ένα κουκούλι ανάλογο μ’αυτό που έχω τυλιχτεί τώρα είχα και στην Ελλάδα-και δεν είναι ψέματα. Σε κάθε περίπτωση, η ύπαρξή του επιτρέπει σε έναν άνθρωπο που παθιάζεται όπως εγώ να προσαρμοστεί, να δεχτεί και τα καλά, να μην τα πάρει και τα σηκώσει όλα στο κεφάλι του. (περισσότερα…)

Read Full Post »